In de auto deed Olivier zijn oogjes nog even dicht. Hij ging heel ontspannen mee. Rens was stevig in tranen toen hij en Mees met opa en oma meegingen. Nadat we weg waren hebben ze daar een fijne dag gehad met veeeeel voetbalplaatjes en pannenkoeken. Olivier was niet bang. Hij was al vaker in het radboud geweest toen hij naar de "piemeldokter" ging. Hij liep toen zingend/schreeuwend door de gang: "Ik ga naar de piemeldokter!." Het leek me geen goed idee om dit te herhalen met:" Ik ga naar de kankerdokter!."....nee, geen goed plan...
Opname op afdeling De vuurtoren verliep rustig. De kinderoncologie-afdeling is vol en dit is kindercardiologie en chirurgie. Een kort onderzoek en een nieuw echo en ook een foto van zijn longen om te kijken of er uitzaaiingen zijn (die gaan bij deze tumor het snelst naar de longen, dus erg belangrijk onderzoek!) Staan we daar op de eerste hulp waar ik regelmatig patienten breng. Op de traumakamer nog wel....afschuwelijk! Olivier is het ook beu en zet het op een huilen. Ook het bloed prikken is geen succes. Er wordt 2 keer mis geprikt als hij een infuus krijgt. Mijn handen jeuken en olivier zweet van boosheid, wanhoop en verdriet. Ook de ongelukkige prikster krijgt rode vlekken in haar nek. Na 2 keer geef ik aan dat ze iemand anders mag inschakelen en de oncoloog komt en het prikken gaat gelukkig feilloos. Doordat we hebben aangegeven dat Olivier amper drinkt krijgt hij een infuus om het vocht aan te vullen. Hierna zijn we er allemaal wel ff klaar mee. Eugenie is ook gekomen en het voelt goed. We zijn sterk met zijn vieren en gaan Olivier, Rens en Mees en elkaar erdoorheen trekken. Nog een gesprek met de oncoloog en de uitslag van de longen...schoon! wat een opluchting!
Ik blijf als eerste bij Olivier slapen en de anderen gaan naar huis. Het is ondertussen 22.00 uur en Olivier en ik gaan slapen. Natuurlijk een nacht met tussenpozen, maar dat is prima. Mijn ventje en ik zijn alleen...zoals het begonnen is. Hij in mijn buik en nu in het bedje naast me. Het is vredig.
Sylvie.
Lieve Paul en Silvie
BeantwoordenVerwijderenMet tranen heb ik het verhaal van olivier gelezen.
Natuurlijk is jullie verhaal heel anders als dat van onze Saar. Toch denk ik dat ik de onzekerheid en de pijn om je kindje een beetje kan begrijpen.
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen.
Liefs janneke
lieve silvie paul jaap hier een reactie uit heesch van ome tinie en tante thea van hintum.
BeantwoordenVerwijderenwij zijn geschrokken over het ziekzijn van olivier wij zijn verdrietig omdat wij maar al te goed weten wat het betekend als ze dit van je kind zeggen hoe erg het is ik tinie heb gisteren mijn verjaardag gevierd en hebben er met hannie en ger over gesproken wij hopen dat het weer snel de goede kant op gaat en dat jullie allemaal de sterkte hebben om dit te overwinnen hoe moeilijk het ook is onze david heeft het ook overwonnen dus ik ga er vanuit dat olivier dat ook kan al is het moeilijk.
ik wil jullie heel veel liefs en sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.
tante thea en ome tinie van hintum.